Colombia – Tyrona National Park

Tijdens de laatste week van Suriname zoek ik het een en ander uit voor Colombia. Zo boek ik een ticket naar Barranquilla en raak ik online aan de praat Met Yvan van de website couchsurf.com. Ik plan mijn eerste couchsurfervaring ergens tijdens mijn reis.

Ik besluit eerst van Barranquilla naar het Tyrona National Park af te gaan reizen. Want bij het zien van plaatjes en het lezen van ervaringen van anderen maakt mijn hart een huppeltje.

Tyrona National Park:

3 busreizen vanaf Barranguilla verder en ik sta bij de ticketverkoop aan de ingang van het Tyrona National Park. Met een beetje geluk want de entree van het park sluit om 17.00. De kosten bedragen 42.000 peso’s (12,50eu) en ook aan het begin kun je al een overnachting boeken op 1 van de campings langs de kust. Een hangmat is 8000 peso’s (2,50eu) per nacht en een tentje 20.000 peso’s (6,50eu), tenzij je een eigen tent bij hebt dan is het 10.000 peso’s (3eu).

Vanaf het startpunt kun je voor 3000 peso’s (1eu) een busje nemen naar een punt waar het wandelen door de jungle begint (dit is anders 45min extra omhoog lopen). Vanaf het beginpunt kun je evt. met een paard de wandelroute doen voor 20.000pessos (6,5eu) maar ik ben hier niet voor niks en volgens de bordjes is het een uur wandelen naar de eerste camping. Ik heb voor hetere vuren gestaan in Noorwegen met zware bepakking dus ik besluit met mijn gear van 32KG gewoon te genieten van al het moois onderweg. Na 10 minuten zweet ik al behoorlijk aangezien de temperatuur hier tropisch is.

Ik ontmoet hier 3 mensen uit de US (Sam, Clair en Mara). Ze reizen een maand met elkaar door Colombia om vervolgens hun studie weer op te pakken. 2 van hen spreken vloeiend Spaans wat ik wel prettig vind want via hen weet ik nu eindelijk eens wat de mensen zeggen of vragen en wat de bordjes aangeven ;).

Na een half uur lopen we met zijn vieren in het donker door de jungle en worden de dieren actiever. Ik pak mijn zaklamp en zie weer prachtige kraaloogjes van allerlei dieren. Het pad wordt steeds minder zichtbaar en er is een hoop modder. We zoeken letterlijk de weg naar de eerste camping. Eenmaal aangekomen blijkt dat zij de tweede camping hebben geboekt en dus nog even door moeten.

Ik heb een nieuw tentje gekocht voor het backpacken en ik kan je 1 ding vertellen. In het donker een nog niet eerder opgezet nieuw tentje opzetten is wat onhandig. Maar na een half uurtje staat hij. Ik gooi mijn spullen erin en voel dat het tijd is om te eten. Ik bestel een heerlijke pasta en een lekker koud biertje.

Na het eten ontmoet ik Anny en Carlos uit Canada. En het begint te flitsen aan het strand dus ik vraag hen waar het strand is. Waarop ze antwoorden met de vraag of ze met me mee mogen, natuurlijk! Ook 2 Mexicaanse jongens hebben hier wel zin in. Louis en Jorge, ze hebben een lokale fles sterke drank. We kletsen uren met elkaar over reizen, vrijheid, dromen etc. Het is fijn omdat de meeste backpackers herkenbare manieren van kijk op het leven en de wereld hebben. Ik maak wat foto’s en we genieten van de heldere opklaringen waardoor we de sterren zien, en ik herken sommige sterrenstelsels omdat de gids in Suriname me hier over heeft verteld! Rond 2u in de nacht kruip ik mijn tentje in na een indrukwekkende dag.

De volgende dag spreek ik tijdens het ontbijt 2 Nederlandse meiden die ook al een tijdje samen reizen. Ze hebben net overnacht op een camping die bekend is onder de backpackers gelegen aan het strand van Cabo San Juan. Het is er een stuk drukker en dus ook een stuk gezelliger met medereizigers. Ik ben benieuwd en besluit hierheen te wandelen.

Het is ongeveer 2 en half uur wandelen. De weg is op sommige delen slecht begaanbaar vanwege de modder. De paarden die soms voorbij lopen zakken tot wel een halve meter weg in de modder. Als voetganger kun je dan het beste een stukje omlopen of zigzaggend een redelijk pad zoeken. Vandaar dat het iets meer tijd kost. Onderweg kom ik in contact met een Colombiaans jong stel en hun dochtertje van 7. Ze praten beide Engels dus ik heb leuke gesprekken over reizen. Het valt me op dat de vader het kindje zo mooi bejegent. Het meisje is soms onzeker of ze iets wel kan beklimmen of kan springen en haar vader geeft haar het vertrouwen dat zij dit kan en moedigt haar soms aan of geeft haar de bevestiging die ze nodig heeft. Ook complimenteert hij haar regelmatig als iets lukt en helpt hij haar wanneer ze te onzeker is. Ik besluit hem ook een compliment te geven over hoe hij met haar omgaat. Ik zie de man glunderen en hij bedankt me, Ik doe mijn best zegt hij.

Bij aankomst scheiden onze wegen en helpt hij me door info te vragen wat de kosten zijn op deze camping. Erg attent van hem want ik spreek nog steeds weinig Spaans. Voor mensen die besluiten hierheen te gaan, het is geen must maar een app of boekje met basis Spaans kan best handig zijn. Ook is het leuk om een kort gesprekje te hebben met de locals.

Ik besluit een hangmat te huren op de top van een heuvel. Niet wetende dat deze erg geliefd zijn bij reizigers boek ik een hangmat met een uitzicht over het strand en de zee. 20 minuten later zijn alle 20 hangmatten uitverkocht. Lucky me 🙂

Ik maak wat foto’s, verken het gebied en ik besluit heerlijk een middag te genieten van het strand met het prachtige fel turquoise water. Het uitzicht op de zee, rotsformaties en aan de andere kant uitzicht op de het tropische regenwoud vormen een waar paradijs!

In de avond ontmoet ik een paar mede backpackers die in de hangmattenhut verblijven bij mij en we doen allerlei kaartenspelletjes met een hapje en een drankje. Rond 22.30 komen er wat backpackers terug van het strand met de informatie dat er blauw lichtgevende als te zien is in het water. We kleden ons om en zien helaas nog niks. We besluiten toch heerlijk nog een duik te nemen omdat het kan. We hebben plezier en leven in het moment.

De volgende dag wandel ik weer 4u terug in de hitte naar het startpunt en besluit hier in de buurt een hostel te pakken. Ik ben getipt door een Turkse meid die momenteel met haar moeder reist door Colombia. ‘Toevallig’ pakken we dezelfde bus, nemen we een biertje tijdens deze busrit omdat we die na deze warme tocht wel kunnen gebruiken en komen we aan bij een surfstrand met camping wat een verborgen parel blijkt zijn.

Het is er prachtig! Ik kom deze dag heerlijk bij aan het surfstrand. Morgen vervolg ik mijn reis naar het dorpje Campeche. Hier zal ik mijn eerste couch surf ervaring op gaan doen.

Comments 1

Author Details

  1. Jorge Jaramillo

    Hi, I’m Jorge, the Mexican you met in Parque Tayrona. I like your blog very much, I like your photos and stories, I hope you are well I send you a hug.

Fabian Ruijgrok

Leave A Comment?