Een feestje in Paramaribo wat helaas eindigt met een beroving

Allereerst wil ik aangeven dat ik het jammer vind deze blog te schrijven. Het incident zal ik kort beschrijven en waar het mij in deze blog vooral om gaat is het proces na de beroving met vuurwapen.

Ik lig nu veilig in het verblijf in mijn hangmat terwijl ik luister naar ‘Jeff Buckley –  Halleluja’. Muziek en het schrijven van deze blog is een behoefte die ik nu heb om dit incident te verwerken.

Zaterdagavond besluiten Marco (de broer van Marjolein) en ik samen op stap te gaan in hartje Paramaribo. We drinken eerst een paar biertjes aan de kustlijn van Paramaribo. Omringd door tientallen vrolijke Surinamers. Daarna besluiten we de muziek te volgen en komen uit bij de Waag waar de bubbeling beats ons als muziek in de oren klinkt. We showen onze Nederlandse dans skills, drinken nog wat jogo’s en hebben het reuze naar ons zin. Daarna doen we nog een gokje in het casino en kopen fiches voor 25eu waar we een uurtje plezier van hebben. Rond 4u houden we het voor gezien en lopen terug naar het verblijf bij familie.

Op nog geen 100 meter voor het huis komt er een man vanachter ons en dreigt met een vuurwapen voor ons gezicht. Hij schreeuwt: ‘ Geef me jullie geld, portemonnees en telefoon, NU’. Ik geef hem mijn portemonnee en dan richt hij op Marco. We zijn op dat moment zo overdonderd. Even gaat de gedachte door me heen, zal ik hem overmeesteren en dan schreeuwt hij weer naar mij, ‘je telefoon!’. Ik zeg nog die heb ik niet bij me en voor ik het wist fouilleerde hij mijn zakken en rukt hij mijn telefoon uit mijn zak. Daarna rent hij weg.

Het was zo plotseling dat we nauwelijks beseften wat ons zojuist was overkomen. Eenmaal thuis lichten we onze familie in en bellen de politie. We doen ons verhaal en kunnen maandag pas officieel aangifte doen i.v.m. de zondag er tussen.

We blokkeren die nacht onze telefoon en diverse pasjes. En op bed komen allerlei gedachtes, wat als we een taxi hadden genomen? Was het wel een echt pistool en zo ja was die wel geladen? Hadden we hem niet kunnen overmeesteren met zijn tweeën etc.

Ook besef ik dat zelfs mijn zwarte band taekwondo niet bestand is tegen zijn overmeestering met een wapen.

Een gevoel van onrecht dat ons is aangedaan op een heftige manier overheerst momenteel bij.

De volgende dag gaat er van alles door mij heen. Ik reis pas 9 dagen en nu al een beroving. Is het het waard om straks alleen door te reizen, wat wordt er evt. een volgende keer geroofd en hoe loopt het dan af etc. Gelukkig had ik een fake portemonnee, alleen zat er wel een rijbewijs en iets meer geld in vanwege de stapavond.

Nu ik de ervaring zo opschrijf rollen er een paar tranen over mijn wangen. Ik wil delen van uit het hart en het goede zien in mensen en dan schrijf ik nu deze blog over iemand die mij met een vuurwapen berooft. Even schieten gedachtes door mijn hoofd waarin ik generaliseer. En daar roep ik mezelf de halt toe en pluis ik deze overtuigingen uit.

Dit was slechts 1 man, en niet ‘mensen’, en wat voor les kan ik hieruit trekken? Want het maakt me wel even bewust dat dit dus kan voorkomen. Ik besef dat ik er misschien te licht over dacht.

Mijn beste vriend appt me wat me ook een ander inzicht geeft: Er zijn meer mooie mensen dan mensen met een slechte intentie.

En ook Marjolein geeft een bruikbare tip, kijk naar wat je nog wel hebt. En dat zijn een hoop meer dingen dan wat geld, pasjes en telefoon. De telefoon vind ik nog het ergst, ik heb deze gedoneerd gekregen van 2 liefdevolle mensen en een deel van mijn foto’s en video’s stonden erop die ik nog niet had gebackupped.

Voor nu is het zaak om mij niet te laten leiden door deze ervaring en de emoties, het mag er natuurlijk zijn. Ik stel mezelf de vraag wat heb ik nodig?

Ik merk dat ik weer veel in de denkmodus zit dus besluit dat het tijd is om meer te doen i.p.v. te denken.

Ik accepteer dat het gebeurd en dat we de waardevolle spullen hebben afgegeven om gevaar voor eigen leven of letsel zo minimaal mogelijk te beperken.

Ik luister naar verschillende motivational video’s die meestal een positieve uitwerking op mij hebben. Daardoor krijg ik weer de focus en kracht waarvoor ik dit allemaal doe. Mijn droom leven en gaan in vrijheid! Ik weiger mijn droom te laten varen door 1 man die ons dit aandeed.

De grootste uitdaging van persoonlijke groei komt voor mij als ik me verslagen voel. Vroeger kon ik dat dan voelen alsof ik geen keuze had, dat dingen mij altijd overkwamen. En nu weet ik wel beter. Ik heb een keus, ik heb de keus welke koers ik vaar en waar ik voor kies.

Dus erkennen en accepteren wat er is gebeurd om het vervolgens los te laten. En het kost moeite om te daadwerkelijk te handelen, en toch heb ik de moed om mijzelf te herpakken en verder door te gaan.

Dit incident zie ik als een metafoor op de dagelijkse gebeurtenissen in het leven. Ik ben ervan overtuigd dat een mens veel zelfde ‘pijnen’ kent in het leven, en dat het hem zit in de oplossingen hoe we omgaan met tegenslagen.

Ook verplaats ik me nog even in de dader, wat was de intentie van dit gedrag van de dader? Waarschijnlijk kan de man het geld gebruiken, een financieel motief wellicht. Ik zal het niet te weten komen.

Ik leef vanuit Liefde en niet vanuit angst. Dus dit incident was een op zichzelf staand incident. Morgen is er weer een nieuwe dag met een prachtig vooruitzicht. En ik neem me voor de mensen weer als licht te zien, zonder oordeel.

Nu ik dit schrijf bedenk ik me ook dat 95% van de hele avond erg tof was samen met mijn zwager, dus kijken wat er wel is i.p.v. wat ik niet heb. En dit pas ik al een tijdje toe in mijn leven en het is een positieve mindset.

Focus houden op dat wat ik wil en vooruitgaan!

 

 

 

Comments 13

Author Details

  1. Danielle Baert

    Hey Fabian en schoonfamilie!

    Ik ben vooral blij dat hij het vuurwapen niet heeft gebruikt. Spring binnenkort het politie bureau eens binnen of ze iets hebben gevonden. Veel succes verder met je reis en geniet er nog maar van. Ik zag dat het omdenken al was begonnen

    X Danielle

    • Fabian Ruijgrok

      Nee wij ook idd. We gaan over een paar dagen nog langs het politiebureau voor een proces verbaal dus dan horen we misschien nog of het onderzoek iets opgeleverd heeft. Nu vooral weer aan het genieten x!

  2. Tjonge jonge, waarom waarom waarom????? pfffff, laat je idd niet uit het veld slaan en ga waar je voor ging, je verdere droom laten uitkomen. Tuurlijk denk je dit en denk je dat, echt vreselijk als je het mee moet maken, gelukkig kunnen jullie het nog navertellen, lieve Fabian heel veel succes en voor je vriendin en schoonfamilie heel veel plezier nog samen xxxx

    • Ohh Faab, jullie hebben goed gehandeld, want wat ben ik super blij dat het niet erger is afgelopen! Het verdriet en de boosheid mogen er zijn, zeker nu er nog mensen om je heen zijn die je kunnen troosten en je een warme&liefdevolle knuffel kunnen geven!
      De dader komt zichzelf hopelijk nog tegen door zíjn verkeerde keus.. Ik vind het knap dat jíj nu de juiste keus maakt om je droom te blijven verwezenlijken!
      Ik ben zó trots op je!
      Ik stuur je een dikke knuffel en wens jou en Marco ook sterkte met dit vervelende incident.. Jullie zijn hierdoor wel weer op scherp gezet. Je mag niet opgeven, want je wilt in vrijheid gaan! Dat is je droom! Kop op!
      I love you! ?
      Liefs Erica

      • Fabian Ruijgrok

        Dankjewel lieve zus, idd. iets alerter en bewuster onderweg maar mijn glimlach straalt nog net zo als hiervoor 🙂 x!

    • Fabian Ruijgrok

      Dankjewel Yolanda, we zijn alweer volop aan het genieten 🙂 x!

  3. Oh jeetje zeg, dat lijkt me inderdaad schrikken!! Gelukkig heeft hij het wapen inderdaad niet gebruikt…probeer (zoals je al schrijft ) inderdaad te genieten van al mooie en bijzondere en laat deze negatieve gebeurtenis al dat moois niet overschaduwen! Geef elkaar een dikke knuffel en morgen weer een nieuwe mooie dag!

  4. Lieve Fabian, wat is dit erg zeg, wat zullen jullie bang zijn geweest als een gun op je wordt gericht. Ik ben erg blij om te lezen dat de overvaller dit niet heeft gebruikt. En zo mooi dat je het overval van alle kanten hebt belicht en je eigen koers doorzet. Ik vind het heel knap van je dat je uit dit voorval je vooral richt op je persoonlijke groei en blijft geloven in alle mooie dingen die het leven ook heeft, hoe lastig dit soort incidenten het soms ook kunnen maken. Gelukkig kunnen jullie terugkijken op de gezellige avond en kunnen jullie verder. Ga in liefde en licht verder met je mooie reis. Dikke knuffel, Asha

    • Fabian Ruijgrok

      Lief bericht van je Asha, Iets meer bewust en alert op pad maar mijn glimlach blijft net zo vriendelijk <3

  5. He verdorie, ik lees het nu net, maar wat vervelend voor je, hoop voor je dat je dit op een positieve manier hebt kunnen verwerken en het je reis niet gaat beïnvloeden, maar wees wel alert verder.. ik wens je veel liefs en veel geluk toe verder…

    • Lien Zijderveld

      sorry was te snel. ik drukte verkeerd, maar lieve Fabian, geniet nog verder van je reis, en we denken aan je dat die verder goed zal verlopen…liefs van je tante Lien

  6. Ik zeg maar zo, een gewaarschuwd mens telt voor twee. En wat ik je ook mee wil geven… Je schrijft pas 9 dagen en nu al beroofd. De gedachte die ik er bij had was…al 9 dagen en nu pas beroofd! Al die tijd ging het jullie dus goed af. wat al heel bijzonder is. Een vriendin van mij die woont daar en ik hoor regelmatig wat er daar zich zoal afspeelt, dus ik kan je meegeven dat het geluk op je pad is!
    Je leeft en kunt verder, dus genieten! Dikke knuf, Therese

Fabian Ruijgrok

Leave A Comment?