Het hoofdthema van mijn boek

Voor ik begin aan het schrijven van mijn boek heb ik eerst een tijdlijn gecreëerd. Van 1985 – 2018 WAUW!

Het geeft ruimte en ordening in mijn ziel. Ik zie patronen, verbindingen en mooie en verdrietige momenten.

En vooral zie ik persoonlijke groei en ontwikkeling. Ik creëer!

Ik schijn het Licht op dat waar het donker is!

HET SCHRIJVEN VAN MIJN LEVENSVERHAAL:

Het hoofdthema van het boek dat ik zal schrijven lag zo voor de hand dat ik het niet zag.

Er ontbrak een rode draad, voor wie schrijf ik dit boek? Waar gaat mijn verhaal over en waarom wil ik dit boek schrijven? Ik bleef vastlopen in deze vragen.

Ideeen en verhalen genoeg en toch voelde het niet 100%. Totdat ik erover sprak met Marjolein.

Ik vertelde dat ik anderen wil inspireren, wil helpen om hun hart te volgen. Maar schrijven over fotografie, mijn hart volgen, mijn droomreis en mijn transformaie voelde niet als het complete hoofdthema.

Ik vertelde dat ik wellicht ook een boek kan schrijven over de depressieve jaren in mijn leven. Alleen wilde ik iets positiefs gaan schrijven (naar het licht) en niet weer de negatieve (donkere) kant op gaan. En terwijl ik dat zei viel het kwartje.

Die jaren heb ik nodig gehad om te ZIJN waar ik nu ben. En met al deze levenservaringen kan ik anderen helpen en inspireren. Ik heb leren omgaan met deze depressieve gevoelens en ben er anders tegenaan gaan kijken. En dat gun ik iedereen die worstelt met een depressie. Er is licht na ‘het zwarte gat’.

Mijn autobiografie zal kort gezegd gaan over mijn kleine kind, hoogsensitief, de impact van de scheiding van m’n ouders op mijn 12e, de impact op mij van mijn vader die veel dronk, een klinische opname van bijna 3 jaar rond mijn 18e, de te hoge druk/snelheid maatschappij waardoor ik haast ‘verdronk’, vriendschappen, relaties, destructieve patronen waardoor ik telkens weer verviel in oud gedrag, het moment dat ik klaar was om op deze manier te leven, het roer omgooide door te luisteren naar mijn hart en te doen wat mij gelukkig maakt, mijzelf op nummer 1 plaatsen en verantwoordelijkheid nemen voor mijn leven, de ontmoeting met mijn zielsmaatje/vriendin Marjolein, mijn baan en huis opzeggen om mijn jongensdroom werkelijkheid te maken, de droomreis, de vertaling van vrijheid tijdens het reizen en hoe ik dit in Nederland creëer, nu mijn eigen flow leef, tussendoorse ups en downs tot waar ik nu sta en naartoe wil

En zo boog ik mijn gedachten, dat schrijven over mijn depressie iets negatiefs leek te zijn naar iets moois, positiefs en waardevol.

Ik kon meteen de antwoorden geven op voor wie ik dit boek schrijf en waarom ik dit boek wil schrijven. Ik kon de rode draad van mijn verhaal met elkaar verbinden.

Liefs Fabian