Het verhaal van Luna

In Nederland ga ik bijna om de dag naar de kapper. Op reis valt het me mee hoeveel ik geef of mijn haar wel goed zit Na 8 weken ga ik voor het eerst naar de kapper.

Luna een jonkvrouw van 31 knipt mijn haar en dat doet ze aardig. De zijkanten short en up a bit thinner is wat ik vraag. En dat krijg ik. Ik ben van plan om mijn haar bovenop gedurende mijn wereldreis langer te laten groeien, ja uiteindelijk misschien ook een knotje. Misschien uit de mode maar het is wat ik leuk vind en aangezien de tussenlengtes me op reis weinig uit maken een goede reden om het nu te doen.

Ik raak aan de praat en Luna is terug gekomen van Tromso naar Andenes. Ik vraag haar per toeval naar de tattoo op haar arm en het is de naam van haar broer (althans de bijnaam). Ze heeft deze in een ‘dronken bui’ samen met haar zus laten zetten. Ze hebben beide dezelfde tattoo. De volgende dag krijgen zij de schok van hun leven als ze te horen krijgen dat haar broer is verongelukt tijdens een motorrit. Dat maakt de tattoo nog specialer. Ze zegt ook, haar broer heeft de tattoo nooit gezien maar in de hemel zal hij eerst een beetje boos geweest zijn en daarna had hij er vast met een beetje trots om kunnen lachen. Het verhaal raakt me…

Ze leeft nu in Andenes met een dochtertje van 7 jaar.

Ik vraag haar of zij nog dromen heeft. En ze wil ooit een verre reis maken in haar eentje. Ze heeft vliegangst dus het wordt een uitdaging. Als haar dochter klaar is met school en voor zichzelf kan zorgen gaat ze dit doen.

Normaal ben ik met 20 minuten klaar bij de kapper, ik denk dat ze extra haar best deed en het een fijn gesprek vond ondanks ik haar voor deze knipbeurt nog nooit gesproken had. Ze deed er maar liefst een uur over en de andere kapster begon al aan haar 3e klant.

 

Author Details

Fabian Ruijgrok

Leave A Comment?